29-04-17

Literaire Creatie op Open Werven Dag in Utopia, Aalst

Foto Hendrik De Schrijver

Hoeveel mensen passen er in de theaterzaal van Utopia? Waar gaat mijn dansles door? Waar kan ik rustig de krant lezen? Is er in Utopia plaats voor bijeenkomsten van mijn boekenclub? Hoeveel mensen werken er aan de werf? Wanneer verhuizen we? Tijd voor antwoorden! Groep Van Roey nodigt je uit voor een kijkje achter de schermen tijdens de Open Wervendag op zondag 7 mei.

Dit is een unieke kans om de vorderingen op deze bijzondere werf persoonlijk te komen ontdekken. Laat de oude en nieuwe delen van de site op je inwerken en ervaar de grootsheid van het atrium. Voor en na kan je volop genieten van een hapje en een drankje, cultuur en animatie in het Utopiadorp op de Graanmarkt. Wie weet, eindig je wel achter de toetsen van de piano.


De Literaire Creatie (Academie voor Podiumkunsten Aalst) zal aanwezig zijn met de boeken van cursisten die wij de afgelopen jaren uitgaven. Ex-cursiste Hilde De Cock leest gedichten. Maar we stellen ook het debuut voor van Leslie Hubrechts, Achtergelaten bagage, over de gebeurtenissen van 22 maart. Meer info hier.



Over Utopia:

In het stadscentrum wordt het noordelijk deel van de school omgetoverd tot een bruisend hart van kunst & cultuur, een unieke combinatie van bibliotheek & academie voor podiumkunsten. Het hoekgebouw wordt behouden en volledig gerenoveerd. De naadloos aansluitende nieuwbouw zal de bibliotheek en de academie voor podiumkunsten als een complementair concept met elkaar verregaand verweven. Typerend voor Utopia: open architectuur waarbij ontmoeten, beleven, lezen en studeren en creëren centraal staan.


Jongens uit de wijde omgeving kregen op de site van 1859 tot 1933 een militaire opleiding. Waar vroeger een strikte discipline heerste, kan je nu al proeven van de creativiteit die Utopia zal voortbrengen. Bovendien valt er ook in het Utopiadorp op de Graanmarkt vlak naast de site heel wat te ontdekken. Naast heerlijke catering van diverse foodtrucks, word je getrakteerd op een poëtisch kapsel, grime en gezelschapsspelen. Als kers op de taart wordt er ook een vrij podium en piano voorzien.

Dit is een unieke kans om de vorderingen op deze bijzondere werf persoonlijk te komen ontdekken. Laat de oude en nieuwe delen van de site op je inwerken en ervaar de grootsheid van het atrium. Voor en na kan je volop genieten van een hapje en een drankje, cultuur en animatie in het Utopiadorp op de Graanmarkt. Je kan daar met vragen terecht bij informatiestandjes van de academie, bibliotheek, SOLVA (archeologie) en 't Gasthuys stedelijk museum Aalst. Verder staan er ook foodtrucks, grime, gezelschapsspelen en een free podium voor pianisten en andere muzikanten. Wie weet, eindig je wel achter de toetsen van de piano.





-----------------------------------

PRAKTISCH:
› zondag 7 mei 2017, van 10 tot 17 uur
› gratis toegang, reserveren niet nodig
› Graanmarkt, 9300 Aalst
› moeilijk toegankelijk voor rolstoelgebruikers
› meer info: www.utopia-aalst.be

28-04-17

Het slechte pad, van Robert Galbraith - recensie Yoline Van De Keere


Onder het pseudoniem van Robert Galbraith tast J.K. Rowling de grenzen van haar eigen schrijfmanschap af en slaat ze een andere weg in.

Het slechte pad is het derde, en tot nu toe laatste, boek in de Cormoran Strike-reeks.
Het is niet nodig om de voorgaande boeken te lezen, maar wel aangeraden. Sommige opmerkingen en handelingen van de personages worden daardoor duidelijker.

Cormoran Strike is een oud-veteraan. Een grote man, met maar 1 been en ondanks zijn ruige, en niet altijd verzorgde, uiterlijk enorm begeerd door mooie vrouwen. Na zijn legerdienst begon hij een eigen detectivebureau.
Eerst kon hij het hoofd amper boven water houden, maar door de persaandacht van zijn vorige twee zaken, loopt het nu op rolletjes. Tot er op een dag een mysterieus pakketje wordt afgeleverd, geadresseerd aan zijn assistente/partner Robin.
Cormoran verdenkt onmiddellijk vier mannen uit zijn verleden. Terwijl de politie de eerst vernoemde man onmiddellijk als hoofdverdachte beschouwt, twijfelt Cormoran meer en meer aan zijn schuld.
De nu negatieve persaandacht zorgt ervoor dat Cormoran steeds meer klanten verliest. Van zijn goede naam en zijn goed-draaiende zaak blijft amper iets over.
Maar Cormoran is geen man die van de kantlijn toeziet, samen met Robin gaat hij zelf op zoek naar de dader. Ook al schopt hij de politie daardoor opnieuw tegen de schenen. 

Door de personele verteller beleef je het verhaal zowel via Robin, Cormoran, als de dader zelf.
Als lezer krijg je het gereedschap om mee op zoek te gaan naar de dader. Een must-have die ik in elke detectiveroman zoek. Daardoor was ik ietwat teleurgesteld in de ontknoping. De oplossing, the missing-link, kwam ‘deus ex machina’ op het toneel. Een detail, daarvoor nooit vernoemd, zorgt ervoor dat Cormoran eindelijk het licht ziet.

Het verhaal komt eerst traag op gang, maar leest daarna vlot weg. Het sterkste punt van deze roman zijn de ijzersterkte, levensechte (hoofd)personages. Zij dragen het verhaal. In dit derde boek krijgen Cormoran en Robin een extra dimensie. Je ziet hen in een ander licht, plots hebben ze een verleden.

Het slechte pad is een semi-spannend boek. Je gaat er niet voor op het puntje van je stoel gaan zitten. Toch is het haast onmogelijk om het boek naast je weg te leggen…


Robert GalbraithCareer of evil
Of in het Nederlands: Het slechte pad
ISBN: 978-0-7515-6359-7
572 pagina’s

10-02-17

"De gans en zijn broer" van Bart Moeyaert, recensie door Katherine Muylaert

De gans en zijn broerDe gans en zijn broer by Bart Moeyaert
My rating: 5 of 5 stars

Het nadeel van een boek lezen van je favoriet auteur, is dat het misschien tegenvalt. Dat hij zijn gouden aureool verliest en je aanbidding rafels begint te vertonen.
Gelukkig is dat met dit 'De gans en zijn broer' niet het geval. Het zoveelste boek van Bart Moeyaert dat niet teleurstelt. Integendeel, het is het zoveelste boek van hem dat bijzonder mooi is.
In een reeks korte verhalen vertelt Moeyaert over het leven op de boerderij, met de boerin, de hond, de schapen, de kalkoenen en uiteraard de gans en zijn broer. In tegenstelling tot de anderen, wonen zij er niet altijd, in de winter trekken ze naar warmer gebieden. Of soms ook niet, soms hebben ze geen zin om zo ver te vliegen, stranden ze onderweg maar durven ze niet terug.

De gans en zijn broer zijn onafscheidelijk en leven een onbekommerd leventje op de boerderij. Meestal toch want, zoals het op de achterflap omschreven wordt, ze worden soms overvallen door een gedachte die te groot voor ze is. Waarom de wereld voortdurend verandert, bijvoorbeeld. Wanneer precies de nacht begint. En of je geluk kunt vasthouden.

In zijn eigen onnavolgbare stijl schrijft Bart Moeyaert ware pareltjes rond dergelijke grote en kleine vragen. Zijn taalgebruik is helder en eenvoudig, en daar zit nu net zijn kracht. Het lijkt simpel, maar er zit zoveel meer in dan op het eerste zicht lijkt. Hij verpakt de filosofische bedenkingen in poëtische verwoordingen en met treffende beelden, zodat ze nog lang blijven nazinderen.

Over de gans, die zich depressief voelt: 'Ik zit er doorheen,' zei de gans. Hij meende wat hij zei. Zijn hoofd hing, zijn ogen keken naar binnen, en om hem heen leek een schutting te staan, rond als een ton. (...) Het allerergste was dat hij iets had gedacht wat waarschijnlijk nog nooit iemand had gedacht: als je zwijgt, weet niemand wat er in je omgaat. Als de gans wilde dat zijn broer wist wat hij had gedacht en wat hij had meegemaakt, moest hij het hardop zeggen. Met woorden. Letterlijk.
Over de boerin die verdwijnt: Eerst waren haar schoenen zoek, en toen ook de boerin. Misschien was ze weg, misschien was ze kwijt. Niets was zeker, behalve de lege plek op de keukentafel. Daar lag voor niemand een briefje met 'zo terug', of 'tot morgen'.
Over kalkoenen die ruzie hebben: 'Luister,' zei de gans.' Je vriendin heeft haar geduld verloren. Zo eenvoudig is het. Doe alsof je haar geduld hebt teruggevonden. Breng het terug.' (...) De broer keek de gans aan en grinnikte eens. 'Ja,' zei hij. 'Hij heeft mijn geduld al pakweg duizend keer teruggevonden.'
Over de wereld die continu verandert: 'De hele dag verandert iedereen op elk moment van alles aan de wereld. De een wijst naar de hemel en maakt zijn ogen groot, de ander zegt iets nieuws, en zo gaat het maar door, heen en weer en kriskras. Dat is erg vermoeiend. Niet alleen voor iedereen, maar vooral ook voor de wereld zelf.' De broer dacht even na, en ging toen bovenop de gans liggen. Hij probeerde elk stukje van zijn lijf te bedekken, en dat lukte. Alleen de poten van de gans staken onder hem uit, maar dat was niet erg, want poten veranderen nooit veel aan de wereld.

Niet alleen zijn de teksten echte pareltjes, het boekje is bovendien ook heel mooi vormgegeven. De teksten zijn in het blauw gedrukt, de titels in het oranje. Gebruik makend van louter die twee kleuren heeft Gerda Dendooven het boek geïllustreerd met eenvoudige, maar o zo mooie tekeningen, helemaal in lijn met de verhalen.
Een fijn geheel, een boekje om te koesteren.


View all my reviews

Schrijven Online Nieuws

Schrijven Online blogs

Schrijven Online wedstrijden

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...